Fijnproeverspoëzie

De genoegens die deze Fijnproeverspoëzie aan U verschaft, worden teweeggebracht door de bijzondere combinatie van vorm, klank en betekenis al dan niet van humoristische aard.    Veel leesplezier!

  • Te laat

    Het is te laat om terug te gaan
    We zijn al té verliefd, wij tweeën
    Wij hebben al te veel gevreeën
    En samen al teveel gedaan.

    Het is te laat voor een laatste groet
    Wij zijn al zo verslaafd
    We kwamen te dikwijls in de liefde samen
    We stromen in elkanders bloed
    Het is te laat voor een laatste groet.

    Het is te laat om af te leren
    Te laat om het lot te keren
    Ik heb geen recht, maar ik heb je lief
    Het is te veel om te vergeten
    Ik kus je mond en streel je haren
    Ik kan onmogelijk nog bedaren
    Ik heb geen recht, maar ik heb je lief
    Ik wil je voor mezelf bewaren.

    Dat wat ik wil is dwaas en wijs
    Ik wil je al mijn adem geven
    Ik wil voor altijd met je leven
    In ons verboden paradijs.

    Dat wat ik wil, is niets en veel
    Ik wil je al mijn woorden schrijven
    Ik wil voor altijd bij je blijven
    Al is het in een luchtkasteel
    Dat wat ik wil, is niets en toch veel.